دفن کند خاطراتم را

کسی رفته تا به دریا

ریزد مرا

من و خاطراتم را

به یک گور بسپار

شاید شب زده ای ققنوس را

ایمان اورده باشد...

نگاهها که گره می خورند

وهم تنهایی مهارمی شود

کسی از دور صدا می زند...

فاصله ها که وجب می شوند و

نامهربانیها که صعود می کنند

به قله ی چشم بستن

تنهایی باز زبانه می کشد

کسی از دور صدا می زند...

کاش صدایش را در ارتفاع قله ای که 

به تنها یی فتح کرده بود

نمی شنیدم که می گفت:

دیگر صدایت نمی کنم